25th

 

Maraming bagay sa mundo na hindi natin mauunawaan. Bakit may mga batang ipinanganak na may sakit o hindi normal? Bakit may mga mag-asawang nais magkaanak ngunit hindi nabibiyaan kahit isang sanggol man lang? Bakit kung sino pa ang mababait siya pa ang nasasaktan? Bakit kung sino pa ang tunay na nagmahal ay siya pang madalas iniiwan? Bakit parang hindi patas o hindi parehas ang buhay? Sa dami ng katanungang hindi masasagot, ang tanging masasabi na lang natin sa ating sarili “Diyos lamang ang Siyang nakakaalam ng lahat.”

 

Tama! Diyos lamang ang nakakaalam ng lahat. Si Hesus marahil ang tamang makakasagot sa mga katanungang kagaya ng mga binanggit ko dahil Siya ay Anak ng Diyos.

 

Ipinahayag sa Ebanghelyo ngayon (Mateo 20: 1-16) ang sagot sa isang katanungang hindi mabigyan ng kasagutan ninuman tungkol sa kalooban ng Diyos o paghahari ng Diyos sa lahat. Sa isang talinhagang ito ni Hesus, ang napakabigat na tanong ng mga tauhan, “Isang oras lang pong gumawa ang mga huling dumating, samantalang maghapon kaming napagal at nagtiis ng nakapapasong init ng araw. Bakit naman po ninyo pinagpare-pareho ang upa sa amin?” Sa tono ng kanilang pananalita, para nga bang hindi patas ang may-ari ng ubasan na gawing parehas ang sahod nila. Pero nakakamangha ang sagot na ibinigay ng may-ari. Ang sabi niya, “Wala ba akong karapatan gawin ang aking maibigan sa ari-arian ko? O naiinggit ka lang sa aking kabutihang-loob?”

 

Makukuha natin sa sagot na ito ang unawain kung bakit parang hindi patas o parehas ang buhay ng tao. Una, karapatan ng Diyos na gawin ang naiibigan Niya. Hindi man natin mauunawaan kung bakit nangyayari ang mga nangyayari, ipasa-Diyos na lang natin ang lahat. Di nga ba at sinabi ng Diyos sa Isaias 55:8, “Ang aking isipa’y di ninyo isipan, at magkaiba ang ating daan.” Ipasa-Diyos ang lahat sapagkat walang mangyayari kung walang pahintulot ang Diyos na ito ay mangyari. Pangalawa, ang inggit ay nakakasama sa tao upang husgahan na hindi patas ang buhay na bigay ng Diyos. Kung huhusgahan man natin bakit mayroong nakakaangat sa buhay o di kaya ay may nalugmok sa kahirapan, dapat ito ay hindi humantong sa paninisi sa Diyos. Mahirap man unawain ngunit karapat-dapat tanggapin na ano mang hindi patas sa ating paningin, ang mahalaga ay maging matatag tayo sa ating pananampalataya. Ang sabi nga ni San Pablo (Filipos 1:20), “Mga kapatid, ang aking pinakananais ay, sa mabuhay o sa mamatay mabigyan ko ng karangalan si Kristo.”