Simbang Gabi Day 1

 

May isang seaman na kelan lang ikinasal eh tinawagan na siya ng kanilang kapitan upang sumampa sa barko. Ibinilin na lang niya sa kanyang asawa ang pagpagawa nila ng bahay at ang pamimili ng kagamitan para sa bahay. Dahil sa katangiang taglay ng seaman, nagpatuloy siyang magtrabaho sa barko hanggang lumipas ang apat na taon. Pagkatapos ng ikaapat na taon, dumaong ang barkong sinasakyan nila sa Pilipinas at sa wakas nakauwi na rin siya. Sa kanyang pag-uwi, ito ang unang pagkakataon na magdidiriwang siya ng kapaskuhan kasama ng kanyang asawa.

 

Dumating na nga ang araw ng pasko, at nagulat siya na ang misis niya ay nag-baked ng cake. Nalaman niya na yon ang ireregalo sa kanya ng kanyang misis. Ngunit mas nagulat ang misis sa reaksyon ng seaman. Nagalit ito at itinanong niya sa kanyang misis kung bakit nagregalo pa ito ng cake eh pera rin naman niya bilang seaman ang pinambili ng ingredients. Ipinamukha rin nito sa kanyang misis na wala naman itong trabaho at walang perang naiambag sa kanilang pagsasama. Ang ibinayad sa kuryente at tubig eh galing sa kanyang sweldo bilang seaman. Lahat ng ari-arian sa kanilang bahay eh sa kanya din galing ang pera na pinambili ng mga ito. Napaiyak na lamang ang misis at inamin niya na oo wala nga siyang pera na naiambag sa kanilang pagsasama dahil wala siyang trabaho. Ngunit ang pagmamahal niya eh yon ay hindi mapapantayan ng pera. Sabi pa ng misis, “Bakit sino ba ang nag-alala noong nagkasakit ka sa barko? Sino ba ang nagdasal ng taimtim noong nastranded kayo dahil may malakas na bagyo? Sino ba ang nag-aantay sa iyo habang tinitiis ang buhay na mag-isa dahil nasa malayo ka bilang asawa? Di bat ako? Ang pagmamahal ko ba sa iyo ay wala palang kwenta? Pera lang ba ang sukatan ng lahat?

 

Mga kaibigan ni KristoHesus, sa unang araw ng Simbang Gabi, ano ba ang mahalaga sa iyo at bakit ka naparito sa misang ito? May hinihingi o hinihiling ka ba sa Diyos? Sa unang araw ng Simbang Gabi, ipinaalala sa atin ng Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan 5:33-36 na ang mahalaga sa mga araw na ito ay si Hesus, hindi tayo o kung sino pa man. Sa katauhan ni Hesus ipinamalas ng Diyos sa ating lahat na mahal Niya tayo. Ang pagmamahal ng Diyos ay di nasusukat sa kung anong meron tayong kagamitan o pera na ibinigay Niya sa atin bilang biyaya. Ang pagmamahal ng Diyos ay si Hesus mismo. Ang sabi nga ni Hesus, “Ang mga gawang ipinagagawa sa akin ng Ama, at siya ko namang ginaganap –iyan ang nagpapatotoo na ako’y sinugo niya.” Sa paskong ito, sana ang lahat ng nagdidiriwang nito ay makapag-isip kung ano ang kanilang maaring gawin upang ipamalas na kusa nilang tinatanggap ang pagmamahal ng Diyos. Sana hindi lang hiling ng hiling o hingi ng hingi sa Diyos ang kanilang gawin kundi maipakita nila sa salita at gawa na nagpapasalamat sila sa pagmamahal ng Diyos sa ngalan ni Hesus. Maaaring magsisisi sila sa kanilang mga nagawang kasalanan o di kaya ay gumawa ng maraming kabutihan habang naghahanda para sa pasko. Maraming maaring gawin sa ngalan ng pagmamahal sa Diyos. Di nga ba at ang pasko ay tungkol sa pagmamahal ng Diyos sa tao? Kaibigan, wala bang kwenta ito sa iyo?